Kolana uciekają do środka przy wstawaniu
Myśl o rozpychaniu podłogi na boki i prowadź kolana nad palcami stóp. Jeśli problem wraca przy większym ciężarze, zmniejsz obciążenie i dodaj przysiad goblet jako ćwiczenie techniczne.
Ćwiczenie na: czworogłowy uda, pośladki
Przysiad ze sztangą to podstawa treningu nóg i pośladków. Angażuje niemal całe ciało, uczy kontroli tułowia i pozwala bezpiecznie dokładać ciężar przez lata. Klucz to stabilny tułów, kolana podążające za palcami stóp i głębokość, którą utrzymasz bez zaokrąglania pleców.
Technika
Ustaw sztangę na stojakach na wysokości połowy mostka. Wejdź pod gryf i połóż go na górnej części mięśni czworobocznych, nie na kręgach szyjnych.
Chwyć gryf nieco szerzej niż barki, ściągnij łopatki i napnij plecy. Wyprostuj nogi, zdejmij sztangę i cofnij się dwoma, trzema krótkimi krokami.
Rozstaw stopy na szerokość bioder lub barków, palce skieruj lekko na zewnątrz (15–30°). Ciężar ciała rozłóż na całe stopy.
Weź głęboki wdech do brzucha, napnij mięśnie tułowia jak przed ciosem i zatrzymaj powietrze.
Zacznij ruch jednocześnie w biodrach i kolanach. Schodź w dół, prowadząc kolana w linii palców stóp, z tułowiem stabilnym i neutralnym kręgosłupem.
Zejdź co najmniej do momentu, w którym uda są równoległe do podłoża, albo tak nisko, jak pozwala ci mobilność bez zaokrąglania dolnego odcinka pleców.
Wypchnij ciało w górę, naciskając całymi stopami w podłoże. Biodra i barki niech wznoszą się w tym samym tempie.
W górnej pozycji wypuść powietrze lub zrób krótki oddech i powtórz. Po ostatnim powtórzeniu odłóż sztangę, podchodząc do stojaków.
Błędy
Kolana uciekają do środka przy wstawaniu
Myśl o rozpychaniu podłogi na boki i prowadź kolana nad palcami stóp. Jeśli problem wraca przy większym ciężarze, zmniejsz obciążenie i dodaj przysiad goblet jako ćwiczenie techniczne.
Pięty odrywają się od podłogi
Rozstaw stopy szerzej i skieruj palce bardziej na zewnątrz. Popracuj nad mobilnością stawu skokowego; na początek pomaga twardy but z płaską podeszwą.
Zaokrąglanie dolnego odcinka pleców w dole ruchu
Skróć zakres do głębokości, w której utrzymasz neutralny kręgosłup, i mocniej napinaj brzuch na wdechu. Głębokość zwiększaj stopniowo.
Biodra wstają szybciej niż barki (tzw. good morning)
Prowadź ruch klatką piersiową w górę i wypychaj plecami w gryf. Zwykle oznacza to zbyt duży ciężar albo słabe mięśnie czworogłowe — dodaj przysiady z pauzą.
Brak napięcia tułowia i oddech w trakcie ruchu
Wdech i napięcie brzucha przed zejściem, zatrzymane powietrze do wyjścia z najtrudniejszego punktu. Wydech w górnej pozycji.
Warianty
Z hantlą lub kettlebellem przy klatce. Najlepszy do nauki techniki i dla początkujących.
Jednonóż z tylną stopą na ławce. Mniejsze obciążenie kręgosłupa, mocna praca pośladka.
Sztanga na przednich aktonach barków. Bardziej pionowy tułów i większy udział mięśni czworogłowych.
Maszynowa alternatywa, gdy chcesz trenować nogi bez obciążania pleców.
Głównie mięsień czworogłowy uda (prostuje kolano) i pośladki (prostują biodro, zwłaszcza w głębokim przysiadzie). Pracują też przywodziciele, tył uda oraz mięśnie tułowia, które utrzymują kręgosłup w stabilnej pozycji. Im głębiej schodzisz, tym większy udział pośladków i przywodzicieli.
Dla większości osób dobrym celem jest zejście co najmniej do równoległości ud z podłogą. Głębsze przysiady mocniej angażują pośladki i przywodziciele, ale tylko wtedy, gdy utrzymujesz neutralne plecy i pięty na podłodze. Głębokość zależy od budowy bioder i mobilności stawu skokowego — nie każdy powinien schodzić tak samo nisko.
W wersji wysokiej gryf leży na mięśniach czworobocznych, a tułów jest bardziej pionowy — to dobry wybór na początek. W wersji niskiej gryf opiera się na tylnych aktonach barków, tułów pochyla się bardziej, a większą część pracy przejmują biodra. Wybierz jedną wersję i trzymaj się jej, żeby porównywać postępy.
Tak, ale zacznij od nauki wzorca: przysiadu z masą ciała i przysiadu goblet. Gdy robisz 3 serie po 10 poprawnych powtórzeń z hantlą, przejdź do pustego gryfu i dokładaj ciężar stopniowo.
Tak. U większości osób kolana naturalnie wysuwają się przed palce w głębokim przysiadzie i nie jest to błąd. Ważniejsze jest to, żeby kolana poruszały się w linii palców, a pięty zostawały na podłodze.
Najczęściej 1–3 razy w tygodniu, w zależności od planu. Przy treningu całego ciała przysiad może pojawiać się na każdym treningu, ale w różnych wariantach lub z różnym ciężarem.
Dalej