Kolana uciekają do środka przy wstawaniu
Myśl o rozpychaniu podłogi stopami na boki i prowadź kolana nad palcami stóp. Jeśli kolana wciąż uciekają do środka, zwolnij tempo i zejdź płycej, aż opanujesz tor ruchu, a potem stopniowo pogłębiaj przysiad.
Ćwiczenie na: czworogłowy uda, pośladki
Przysiad z masą ciała to podstawowe ćwiczenie na nogi i pośladki, które zrobisz wszędzie i bez sprzętu. Uczy wzorca, na którym opierają się przysiad goblet i przysiad ze sztangą, a przy okazji pokazuje, jak ruchome są twoje biodra i stawy skokowe. Dobre powtórzenie to pięty na podłodze, kolana w linii palców stóp i zejście tak nisko, jak pozwalają ci proste plecy.
Technika
Stań ze stopami rozstawionymi na szerokość bioder lub barków, palce skieruj lekko na zewnątrz (15–30°). Ciężar ciała rozłóż na całe stopy: piętę, podstawę dużego palca i podstawę małego palca.
Wyciągnij ręce przed siebie na wysokości barków albo złącz dłonie przed klatką piersiową. Ręce pomagają utrzymać równowagę i wyprostowaną sylwetkę.
Weź wdech i napnij brzuch. Zacznij ruch jednocześnie w biodrach i kolanach: biodra cofają się lekko do tyłu, a kolana zginają się do przodu i odrobinę na zewnątrz.
Schodź w dół przez 2–3 s, prowadząc kolana w linii drugiego i trzeciego palca stopy. Tułów może się lekko pochylić, ale plecy pozostają proste.
Zejdź co najmniej do momentu, w którym uda są równoległe do podłogi, albo tak nisko, jak pozwala ci mobilność bez odrywania pięt i zaokrąglania dolnego odcinka pleców.
Wróć do góry, naciskając całymi stopami w podłogę. Biodra i barki wznoszą się w tym samym tempie, a kolana nie uciekają do środka.
W górnej pozycji wyprostuj biodra i kolana do końca, zrób wydech i zacznij kolejne powtórzenie.
Błędy
Kolana uciekają do środka przy wstawaniu
Myśl o rozpychaniu podłogi stopami na boki i prowadź kolana nad palcami stóp. Jeśli kolana wciąż uciekają do środka, zwolnij tempo i zejdź płycej, aż opanujesz tor ruchu, a potem stopniowo pogłębiaj przysiad.
Pięty odrywają się od podłogi
Rozstaw stopy szerzej i skieruj palce bardziej na zewnątrz. Na początek możesz podłożyć pod pięty niską, stabilną podkładkę o grubości 1–2 cm, a równolegle pracować nad mobilnością stawów skokowych.
Zaokrąglanie dolnego odcinka pleców w dole ruchu
Skróć zakres do głębokości, w której plecy pozostają proste, i napnij brzuch przed zejściem. Głębokość zwiększaj stopniowo, np. siadając na coraz niższym krześle lub skrzyni.
Szybkie, płytkie powtórzenia na liczbę
Przy masie ciała łatwo „odbijać się” z połowy ruchu i nabijać powtórzenia. Schodź przez 2–3 s do pełnej głębokości — 15 takich powtórzeń da więcej niż 40 szybkich połówek.
Opadająca klatka i wzrok wbity w podłogę
Patrz przed siebie, na punkt na podłodze 2–3 m przed tobą, i trzymaj klatkę uniesioną. Opadająca klatka przenosi ciężar na palce i sprzyja zaokrąglaniu pleców.
Warianty
Siadasz lekko na krześle lub skrzyni i wstajesz bez bujania tułowiem. Najłatwiejsza wersja, która uczy cofania bioder i kontroli głębokości.
Zatrzymanie na 2–3 s w najniższym punkcie bez rozluźniania mięśni. Kolejny krok, gdy robisz 3 serie po 20 powtórzeń.
Z hantlą, kettlebellem albo obciążonym plecakiem przy klatce. Naturalny następny krok, gdy masa ciała przestaje wystarczać.
Jednonóż, z tylną stopą na krześle lub ławce. Każda noga dźwiga większą część masy ciała, więc to mocna progresja bez sprzętu.
Dynamiczne wyjście z dołu do wyskoku i miękkie lądowanie. Bardziej ćwiczenie kondycyjne i na moc niż na siłę — dodaj je dopiero po opanowaniu techniki.
Najwięcej pracy wykonują mięsień czworogłowy uda, który prostuje kolano, i pośladki, które prostują biodro — im głębiej schodzisz, tym mocniej. Pomagają im przywodziciele, tył uda oraz mięśnie tułowia, które utrzymują stabilne plecy. Więcej ćwiczeń na te partie znajdziesz w działach ćwiczenia na nogi i ćwiczenia na pośladki.
Mogą, ale tylko wtedy, gdy seria jest naprawdę wymagająca. Przegląd badań porównujących trening z lekkim i ciężkim obciążeniem wykazał podobny przyrost masy mięśniowej, gdy serie wykonywano do upadku mięśniowego, za to siła maksymalna rosła bardziej przy dużych ciężarach. Dla nóg masa ciała to zwykle lekki opór, dlatego zamiast dokładać kolejne dziesiątki powtórzeń, przechodź na trudniejsze wersje: z pauzą w dole, z opuszczaniem w 3–4 s, przysiad bułgarski albo przysiad goblet. Więcej o tej zasadzie przeczytasz w tekście progresja obciążenia.
Dla większości osób dobrym celem jest zejście co najmniej do równoległości ud z podłogą. Głębiej schodzisz tylko wtedy, gdy pięty zostają na podłodze, a dolny odcinek pleców się nie zaokrągla — granica zależy od budowy bioder i ruchomości stawów skokowych. Przysiad bez obciążenia to też dobry element rozgrzewki przed treningiem: 1–2 serie po 8–10 powolnych powtórzeń z pauzą w dole przygotowują biodra, kolana i stawy skokowe.
Tak. W głębokim przysiadzie kolana u większości osób naturalnie wysuwają się przed palce. W badaniu z przysiadem ze sztangą blokowanie kolan za linią palców zmniejszało obciążenie kolan, ale wielokrotnie zwiększało obciążenie bioder, a tułów mocniej pochylał się do przodu. W niewielkim, 6-tygodniowym badaniu z przysiadami z masą ciała ograniczanie ruchu kolan do przodu nie dało żadnej mierzalnej korzyści. Ważniejsze jest, żeby kolana poruszały się w linii palców, a pięty zostawały na podłodze.
Nie musisz robić ich codziennie. Do budowy siły i masy mięśniowej wystarczą 2–3 treningi w tygodniu po 2–4 serie kończone 1–3 powtórzenia przed upadkiem. Jeśli chcesz ruszać się codziennie, kilka luźnych serii w ciągu dnia, każda po mniej więcej połowę twojego maksimum, nie przeszkodzi w regeneracji.
Na początek tak, zwłaszcza głębokie przysiady w wolnym tempie. Z czasem pośladki potrzebują większego oporu albo ćwiczeń, w których pracują mocniej, jak most biodrowy, przysiad bułgarski czy hip thrust. Gotowy zestaw znajdziesz w planie na pośladki.
Dalej
Źródła